ΑΕΛ : Το καμάρι του Κάμπου!


188074A
Ο Κάμπος εδώ και πολλά χρόνια έχει ένα ατίθασο, αλλά καθαρόαιμο άλογο που καλπάζει προς την κορυφή και κοιτάει στα μάτια τους μεγάλους του κέντρου! Σαν χτες , το 1964 ιδρύθηκε η Αθλητική Ένωση Λάρισας που έμελλε να αλλάξει την ποδοσφαιρική μοίρα των επαρχιακών ομάδων!

Η αρχή ενός θρύλου

Η 17η Μαΐου 1964 είναι η ακριβής ημερομηνία ίδρυσης της ΑΕΛ, η οποία έγινε ύστερα από ένα μπαράζ συσκέψεων και συζητήσεων στο Δημοτικό Ωδείο Λάρισας. Η τελευταία μάλιστα συνάντηση ήταν και καθοριστική καθώς στην συνέλευση των σωματείων του νομού αποφασίσθηκε η συγχώνευση του Λαρισαϊκού, του Ηρακλή, του Άρη και του Τοξότη!

Η ΑΕΛ  έχει κατακτήσει:  το πρωτάθλημα Ελλάδος το 1988, το κύπελο το 1985 και το 2007, ενώ έχει ακόμα: δύπ συμμετοχές σε τελικούς κυπέλου το 1982 και το 1984 και μία δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα το 1983.

Η Λάρισα ξεκίνησε στην Β΄ Εθνική και περίμενε καρτερικά μέχρι να φτάσει στα μεγάλα σαλόνια και γράψει την δική της ιστορία! Η εμφάνιση στο διοικητικό προσκήνιο της οικογένειας Καντώνια στην δεκαετία του 70΄ και ο ερχομός σημαντικών παικτών όπως ο Σημαντήρης κι αργότερα ο Κυζίρογλου, ο Χαριτίδης ή ο Νικηφοράκης, που πλαισίωσαν το ταλέντο του Λάκη Παγκαρλιώτα και της παρέας του, έφεραν την ομάδα σε πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Το πρώτο αίμα

Στις 23 Ιουνίου του 1973 στο Αλκαζάρ η ΑΕΛ κερδίζει με εύκολα την Καλλιθέα με 3-0 και σφραγίζει και τυπικά την άνοδό της στην Α’ Εθνική τερματίζοντας πρώτη με 98 βαθμούς μπροστά από τη δεύτερη Αναγέννηση Καρδίτσας που τερμάτισε με 89 βαθμούς.

Τα τέρματα της ΑΕΛ πετυχαίνουν ο Παγκαρλιώτας στο 16′, ο Δ. Σεϊταρίδης στο 38′ και ο Χαριτίδης στο 80′. Η ΑΕΛ παρατάχθηκε στο γήπεδο με την παρακάτω σύνθεση: Σιαβάλας, Σημαντήρης, Σεϊταρίδης Μ., Χιλ, Κυζίρογλου, Μπούτος, Χαριτίδης, Καβόλι, Ρακιντζόγλου, Σεϊταρίδης και Παγκαρλιώτας.

Ό, τι δηλαδή δεν κατάφερε ένα χρόνο πριν η ομάδα του Κώστα Πολυχρονίου, το κατάφερε η ΑΕΛ του Στέφαν Καραμφίλοβιτς την επόμενη σεζόν, δίνοντας την καλύτερη απάντηση για όλα όσα έγιναν την 25η Ιουνίου 1972 στον ιστορικό αγώνα των Σερρών, όπου η Λάρισα έμεινε στο 1-1 με τον Πανσερραϊκό ύστερα από μεγάλο παρασκήνιο!

Η ΑΕΛ ξεκίνησε την σεζόν 1973 – 74 στην Α? Εθνική, με τον ενθουσιασμό της νεοφώτιστης και με ικανό έμψυχο υλικό για την παραμονή στην κατηγορία. Χάρη στην δύναμη της έδρας η ομάδα τερματίζει ένατη, παρότι μεσολάβησε και η υποχρεωτική αντικατάσταση του προπονητή Καραμφίλοβιτς – του οποίου έληξε η άδεια παραμονής στην χώρα μας και δεν ανανεώθηκε για… πολιτικούς λόγους – με τον Βούλγαρο, Ιβάν Κότσεφ.

Ο υποβιβασμός και η άμεση επιστροφή

Ο υποβιβασμός όμως δεν αποφεύχθηκε για την ΑΕΛ που το καλοκαίρι του ?75 επέστρεψε στην Β? Εθνική. Τότε, έγινε το πρώτο ξεκαθάρισμα, αφού δεν ήταν εφικτή η άμεση επάνοδος. Ξεκίνησε η αναδημιουργία της ομάδας στηριζόμενη κυρίως σε Λαρισαίους παίκτες.

Στις 26 Οκτωβρίου 1986, φωτοβολίδα που εκτοξεύθηκε από την απέναντι κερκίδα στην οποία βρίσκονταν οπαδοί του ΠΑΟΚ βρήκε στο λαιμό και σκότωσε το καθηγητή Χαράλαμπό Μπλιώνα. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1979, τα στελέχη της Εθνικής Ελπίδων, Κουκουλίτσιος και Μουσιάρης επιστρέφοντας από προπόνηση της Εθνικής θα βρούν τραγικό θάνατο από τροχαίο ατύχημα στην εθνική οδό. Στο ίδιο αυτοκίνητο επέβαινε και η μετέπειπα σημαία της ομάδας Γιάννης Βαλαώρας.

Οι πιο έμπειροι Σιαβάλας, Μπούτος, Λέλλης,  Στεργιάδης και Αργυρούλης αποτέλεσαν τον κορμό πάνω στον οποίο, όσο περνούσε ο χρόνος, άρχισαν να ξεπετάγονται τα …κλαριά, που επρόκειτο να «ανθίσουν» στην συνέχεια την ποδοσφαιρική Λάρισα.

Ένα χρόνο μετά έγινε η μεγάλη τομή από τον πρόεδρο Ηλία Κελεσίδη και τους συνεργάτες του στην διοίκηση. Αποφάσισαν να προωθηθεί στην πρώτη ομάδα η σπουδαία τότε β? ομάδα της ΑΕΛ και να αποκτηθούν όλα τα ταλέντα που κατά γενική ομολογία ξεχώριζαν στο Νομό.

Έτσι, στις 26/5/77 που σε φιλικό κόντρα στην ΑΕΚ, έγινε στο Αλκαζάρ το πρώτο ματς υπό το φως των προβολέων, η ΑΕΛ παρατάχθηκε με τον Αναγνώστου, τον Μουσούρη κι εννέα Λαρισαίους ποδοσφαιριστές στην αρχική της σύνθεση. Ανάμεσα τους, άγνωστοι τότε, ο Παραφέστας, ο Βαλαώρας, ο Κουκουλίτσιος και ο Ανδρεούδης…

Κι όμως, η διοικητική σταθερότητα που επέφερε η ανάληψη της προεδρίας από τον Σταύρο Τουρλακόπουλο και η ανάδειξη του Αντώνη Καντώνια σε επίτιμο πρόεδρο, η παρουσία νιάτων και ταλέντου στον αγωνιστικό χώρο και η ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας αρχικά από τον Παύλο Γρηγοριάδη και στην πορεία από τον Γιάννη Ζαφειρόπουλο, οι οποίοι προφανώς ασπάστηκαν και υπηρέτησαν με τον καλύτερο τρόπο τη φιλοσοφία, έφεραν – ανέλπιστα για πολλούς – άμεσα και εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Επρόκειτο αναμφισβήτητα για ένα υγιέστατο σύνολο παραγόντων και ποδοσφαιριστών, τους οποίους ένωνε ο κοινός στόχος και το όραμα ολόκληρης της πόλης, για την δημιουργία μιας ομάδας-πρότυπο. Εκείνο το καλοκαίρι, του ?77, μεταξύ άλλων νεαρών ντύνεται στα βυσσινί και ο Δημήτρης Μουσιάρης, ενώ υπογράφει επίσημα και ο Γιάννης Βαλαώρας…

Οι δύο τους, μαζί με τον Κουκουλίτσιο αλλά και τον Σελιώνη, δεν άργησαν να γίνουν στελέχη των «μικρών» Εθνικών ομάδων, προκαλώντας συζητήσεις και θαυμασμό σε όλη την Ελλάδα με τον …καλπασμό τους και καλπασμό ολόκληρης της ΑΕΛ. 

Στις 18 Ιουνίου του 1978 η ΑΕΛ μπροστά σε χιλιάδες εκδρομείς οπαδούς της, θριαμβεύει στο γήπεδο της Νέας Ευκαρπίας επί του Μακεδονικού με 4-1 και τερματίζει πρώτη με 59 βαθμούς μπροστά από τον Ολυμπιακό Βόλου που συγκέντρωσε τελικά 57 βαθμούς, εξασφαλίζοντας παράλληλα την επάνοδό της στα μεγάλα σαλόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου ως πρωταθλήτρια του Βορείου Ομίλου της Β? Εθνικής.

15χρόνια καθιέρωσης!

Ο αείμνηστος Αντώνης Καντώνιας, προβάλλοντας το κύρος και την ισχύ του ομίλου «Βιοκαρπέτ», ήταν αυτός που κατάφερε να εξασφαλίσει την ανεξαρτησία της ΠΑΕ, με όπλα την υποδειγματική οργάνωση και την χάραξη σαφέστατης στρατηγικής που στόχο είχε να φτάσει την ΑΕΛ ψηλά.

Λόγοι υγείας δεν του επέτρεψαν να συνεχίσει από την προεδρία της προσωρινής επιτροπής στην προεδρία και της πρώτης διοίκησης, την οποία ανέλαβε ο Σίμος Παλαιοχωρλίδης. Το νερό όμως είχε μπει στο αυλάκι.

Δυστυχώς, στις 6 του Σεπτέμβρη, όταν οι αγαπημένοι Δημήτρηδες της Λάρισας, ο Κουκουλίτσιος και ο Μουσιάρης, έπεσαν θύματα τροχαίου δυστυχήματος επιστρέφοντας από προπόνηση της Εθνικής Ελπίδων.

Ο τρίτος της τότε παρέας, ο Γιάννης Βαλαώρας, ο οποίος αφού επιβίωσε του δυστυχήματος και ξεπέρασε το σοκ, βάλθηκε ν? αγωνίζεται και για τους τρεις, όντας ένα από τα σημαντικότερα στελέχη της μεγάλης ομάδας της δεκαετίας του ?80 …

Ο παίκτης της ΑΕΛ, Τσίγκωφ, με συνολική συμμετοχή στο πρωτάθλημα της περιόδου 1987-88 και πρωταγωνιστής στο παιχνίδι με τον Παναθηναίκο, βρέθηκε ντοπαρισμένος με αποτέλεσμα να τιμωρηθεί με αφαίρεση βαθμών η ομάδα!
Με την ανακοίνωση της απόφασης, οι οπαδοί και κάτοικοι της Λάρισας κατέβηκαν στους δρόμους και για πέντε ημέρες έκλεισαν την εθνική οδό, με αποτέλεσμα να ανατραπούν όλα. Η κυβέρνηση άλλαξε το νόμο και η κατάκτηση του τροπαίου από την ΑΕΛ ήταν πλέον γεγονός.

Το 85΄ και αφού είχαν προηγηθεί καλές πορείες στα κύπελλα ευρώπης, η Λάρισα έφτασε στην πρώτη της κούπα κόντρα στον τότε πρωταθλητή ΠΑΟΚ. Οι «βυσσινί» έπαιξαν ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο και και συντρίβοντας με 4  – 1 τους «Θεσσαλονικείς», έφτασαν στον πρώτο τους τίτλο.

Η σεζόν ?85 – ?86 άφησε επίσης πίσω της μια ξεχωριστή γεύση, αφού πολύ σπουδαίοι ποδοσφαιριστές όπως ο Σκοτσέζος Σούνες, ο Αγγλος Φράνσις και οι Ιταλοί διεθνείς Μπορντόν, Βιέρκοβουντ, Ματεόλι, Μανίνι, Πελεγκρίνι, Μαντσίνι και Βιάλι, ίδρωσαν για να πάρουν την πρόκριση από τους «βυσσινί», δραπετεύοντας με 1 – 1 και γκολ στα τελευταία λεπτά από το Αλκαζάρ και νικώντας με 1 – 0 στην Γένοβα. Δήμιος της ΑΕΛ, σκοράροντας και τα δύο γκολ της «Σαμπ», ο μεγάλος Ρομπέρτο Μαντσίνι.

Εκείνη την περίοδο, στην κατάληξη ενός μεταγραφικού θρίλερ, αποκτήθηκε από τον Τοξότη και ντύθηκε στα βυσσινί, κάνοντας τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα, ο μετέπειτα αποκαλούμενος «μάγος», Βασίλης Καραπιάλης.

Στις 16 Μαρτίου του ?88 ανακοινώθηκε από τον αθλητικό δικαστή απόφαση αφαίρεσης 4 βαθμών από την ΑΕΛ λόγω της περίφημης υπόθεσης ντόπινγκ του Βούλγαρου επιθετικού με την πολύ μικρή συμμετοχή, Γκιόργκι Τσίγκοφ, η Λάρισα έγινε μια γροθιά και σε χρόνο μηδέν έκοψε την Ελλάδα στα δύο, διεκδικώντας το δίκιο της κι ότι είχε κατακτήσει ως τότε μέσα στα γήπεδα.

Τα οδοφράγματα στην εθνική οδό κράτησαν 5 ολόκληρες μέρες, ώσπου με παρέμβαση της πολιτικής ηγεσίας του αθλητισμού πάρθηκε μια γενναία απόφαση για την αποκατάσταση της τάξης, με την αλλαγή του επίμαχου άρθρου. Από τις 21 Μαρτίου του ?88 οι ομάδες έπαψαν να θεωρούνται συνυπεύθυνες για κάθε πιθανό ντοπάρισμα αθλητή τους.

Το πρωτάθλημα ήταν βυσσινί χάρη στον οίστρο του Καραπιάλη, η επόμενη σεζον βρήκε την Λάρισα στο πρωταθλητριών, κάποιοι θεώρησαν ότι η ομάδα μπορεί και περισσότερα και επήλθε διάλυση!

Παίκτες έφευγαν κι έρχονταν, διοικήσεις άλλαζαν χωρίς προγραμματισμό κι ανεξάρτητα από τις προθέσεις του καθενός, γεγονός είναι πως η ΑΕΛ έχασε σταδιακά την αξιοπιστία της εντός κι εκτός γηπέδων και μοιραία οδηγήθηκε οκτώ χρόνια μετά, Μάη του ?96, στον υποβιβασμό, τον οποίο είχε γλιτώσει το ?91, χάρη στον καταπληκτικό β? γύρο που έκανε.

Στο κύπελο Ευρώπης τη περίοδο 1984-1985 έφτασε μέχρι το προημιτελικό του θεσμού για να αποκλειστεί (0-0 εντός και 0-1 εκτός) από τη Δυναμό Μόσχας. Την αμέσως επόμενη χρονιά  αποκλείστηκε (1-1 εντός και 0-1 εκτός) από τη πανίσχυρη και μελλοντική κυπελούχο Σαμπντόρια.

Τα χρέη που είχαν συσσωρευτεί βάραιναν στις πλάτες της και κανείς δεν μπόρεσε αυτή τη φορά, το καλοκαίρι του 2001, να την σώσει… Η ΑΕΛ έπεσε για πρώτη φορά στην Γ? Εθνική, απειλήθηκε ακόμη και με διάλυση, με υποβιβασμό στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα, κι έπρεπε να φτάσει στον πάτο για να σηκώσει πάλι κεφάλι, εκμεταλλευόμενη τον ευεργετικό νόμο περί ειδικής εκκαθάρισης…

Κάπου εκεί εμφανίσθηκε στο προσκήνιο ο Νίκος Σωτηρούλης, που συντροφιά με τον αξέχαστο φίλο και συνεργάτη του Γιώργο Κατσογιάννη και την στήριξη των παραγόντων της Ερασιτεχνικής ΑΕΛ, με προεξάρχοντες τους Ηλία Φασούλα και Ζήση Χελιδώνη, πάλεψε τις πρώτες αρνητικές δικαστικές αποφάσεις, άντεξε στο κυνήγι ακόμη και της FIFA και δικαιώθηκε όταν την 7η Μαρτίου 2003 γινόταν ιδιοκτήτης της ομάδας που έναν χρόνο μετά μετονομάσθηκε σε ΠΑΕ ΑΕΛ 1964 και πανηγύριζε την επάνοδό της στην Β? Εθνική.

Η ΑΕΛ σώθηκε την τελευταία αγωνιστική από πτώση στην Δ? Εθνική και κατ? επέκταση διάλυση, την σεζόν 2002 – 03 (η οποία ξεκίνησε με διοίκηση την Ερασιτεχνική και παίκτες σχεδόν …εθελοντές), την τελευταία μάλιστα αγωνιστική (φυσικά, ο καθοριστικότερος και συγκλονιστικότερος αγώνας της ιστορίας ήταν εκείνος που είχε προηγηθεί στα Χανιά, όπου οι «βυσσινί απέσπασαν ηρωϊκή ισοπαλία 3 – 3 κι έμειναν ζωντανοί, καταδικάζοντας τους γηπεδούχους).

Η νέα περίοδος ξεκίνησε λοιπόν με άλλη δυναμική και στόχο την άνοδο, η οποία και επιτευχθεί μετά από εξοντωτική κούρσα 38 αγωνιστικών…Στις 30/5/04 στο Αλκαζάρ,  η ΑΕΛ σφράγισε την 2η θέση και το εισιτήριο για την μεγαλύτερη κατηγορία (που ουσιαστικά είχε εξασφαλίσει από τη νίκη 1 – 0 στους Λύκους μια αγωνιστική πριν), συντρίβοντας με 5 – 1 τον ήδη «καταδικασμένο» Ποντιακό Ν. Σάντας, ενώ η ιαχή «…Ξαναρχόμαστε» δονούσε το κατάμεστο Αλκαζάρ…

Ο εμπνευστής και θεμελιωτής αυτής της προσπάθειας, ο Νίκος Σωτηρούλης, στα μέσα Ιουνίου, έδωσε την σκυτάλη στο νέο ιδιοκτήτη και πρόεδρο Κώστα Πηλαδάκη. Με επικεφαλής τον Γιώργο Δώνη, οι ποδοσφαιριστές με ουσιαστικό αρχηγό τον Θωμά Κυπαρίσση κι ο ανεπανάληπτος φίλαθλος κόσμος, που προκάλεσε τον θαυμασμό όλης της Ελλάδας, οδήγησαν εκ του ασφαλούς την ΑΕΛ στην Α? Εθνική, μετά από εννέα χρόνια απουσίας.

Η κατάκτηση της πρώτης θέσης το 2004 με 58 βαθμούς ήταν η φυσική συνέπεια αυτής της μεγάλης προσπάθειας ομάδας και κόσμου, που πανηγύριζαν την επάνοδο στην Α? Εθνική μετά από 9 «πέτρινα» χρόνια επί 10 μέρες!

Μολονότι, η ΑΕΛ ομάδα Β? Εθνικής, έφτασε στους «8» το 2004 του κυπέλλου, έχοντας αποκλείσει κατά σειρά Αχαρναϊκό, Απόλλωνα Αθηνών και την Χαλκηδόνα της Α? Εθνικής, πριν αποκλεισθεί από την «Ευρωπαία» Ξάνθη, την οποία ωστόσο νίκησε με 1 – 0 στο πρώτο ματς του Αλκαζάρ, μετατρέποντας τη ρεβάνς σε πραγματικό ντέρμπι.

Επιστροφή, κούπα, καθιέρωση!

Στατιστικά
*Πρώτος σκόρερ: Γιάννης Βαλαώρας 73 γκολ
*Πρώτος σε συμμετοχές: Γιάννης Γκαλίτσιος 395 *Μεγαλύτερη νίκη: Λάρισα-Καβάλα 8-2
* Περισσότερες νίκες σε μία περίοδο: 18 (1982-1983, 1987-1988)
* Λιγότερες νίκες σε μία περίοδο: 5 (1974-1975)

Το 2005 το καμάρι του κάμπου επέστρεψε. Είχε άνετη παραμονή, πήρε την 8η θέση και την ευρωπαϊκή ευκαιρία μέσω Ιντερτότο, εκμεταλλευόμενη την αδυναμία του ΠΑΟΚ να εκπληρώσει τα κριτήρια της UEFA. Κόντρα στην τουρκική Καϊσερισπόρ δεν ήρθε το επιθυμητό αποτέλεσμα, ωστόσο το μήνυμα είχε σταλεί από την ομάδα και τον κόσμο!

Η σεζόν 2006-07 ήταν μια από τις πλέον επιτυχημένες, αλλά ταυτόχρονα μια από τις πλέον αντιφατικές στη σύγχρονη ιστορία της. Από τη μία η ΑΕΛ ανέβαινε στον θρόνο της Κυπελλούχου Ελλάδος, κι από την άλλη φλέρταρε με τον υποβιβασμό, κατορθώνοντας τελικά να εξασφαλίσει την σωτηρία στην τελευταία αγωνιστική.

Η 5η Μαϊου του 2007 είναι πλέον το νέο ορόσημο στην ιστορία της ΑΕΛ. Ο Γιώργος Δώνης και οι παίκτες του έφεραν το «Κύπελλο ξανά στον Πηνειό» μετά από 22 ολόκληρα χρόνια, δημιουργώντας ένα νέο σημείο αναφοράς στη λαμπρή πορεία της ομάδας που αποτελεί το οριστικό πιστοποιητικό ότι η ΑΕΛ επέστρεψε στην ελίτ του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Κύπελλο το 1985, Πρωτάθλημα το 1988, Κύπελλο ξανά το 2007 με τον MVP Νίκο Νταμπίζα και τον συναρχηγό, Ζήση Ζιάγκα να σηκώνουν μαζί το 3ο μεγάλο τρόπαιο στην ιστορία της ομάδας. Με το 2-1 επί του Παναθηναϊκό στον τελικό του Πανθεσσαλικού Σταδίου, η ΑΕΛ εξασφάλισε εκτός όλων των άλλων την ευρωπαϊκή συμμετοχή για 2η συνεχή χρονιά, αυτή τη φορά στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

Μια εβδομάδα αργότερα οι «βυσσινί» έκαναν τη διαδρομή Παράδεισος-Κόλαση και ξανά Παράδεισος μέσα σε ένα 90λεπτο για να εξασφαλίσουν στο 83ο λεπτό την πολυπόθητη νίκη με 2-1 μέσα στην Καλαμαριά απέναντι στον τοπικό Απόλλωνα, έχοντας στο πλευρό τους τη συγκλονιστική συμπαράσταση περισσότερων από 3.000 φίλων τους και βάζοντας «χάπι εντ» σε μια δύσκολη, όσο και επιτυχημένη χρονιά.

Η νέα σεζόν ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Η ΑΕΛ ως Κυπελλούχος Ελλάδος εκπροσωπεί την χώρα μας στο Κύπελλο UEFA και η κλήρωση φέρνει τον τεχνικό ηγέτη της, Γιώργο Δώνη, αντιμέτωπο με την ομάδα στην οποία ξεκίνησε τη διεθνή ποδοσφαιρική του καριέρα, την αγγλική Μπλάκμπερν Ρόβερς.

Η ΑΕΛ πέρασε στους ομίλους του UEFA με πολλαπλά αγωνιστικά και οικονομικά οφέλη. Η είδηση του αποκλεισμού της Μπλάκμπερν χαρακτηρίστηκε ως ένα από τα πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα του προκριματικού γύρου με την ΑΕΛ να τυγχάνει τις αντίστοιχης προβολής από τα διεθνή ΜΜΕ χτίζοντας ξανά το προφίλ της στο ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό στερέωμα.

Στους ομίλους η Νυρεμβέργη, η Έβερτον, Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης και Αλκαμάαρ ίδρωσαν με την ΑΕΛ, η οποία αναγνωρίστηκε τόσο από τον Ντικ Άντβοκαατ όσο και από τον Λουίς Φαν Χάαλ.

Η σεζόν ολοκληρώθηκε με την Πέμπτη θέση σε ισοβαθμία με τον Πανιώνιο, ενώ η επόμενη βρήκε τον Δώνη στην ΑΕΚ, τον Μαρίνο Ουζουνίδη στο τιμόνι της ΑΕΛ, η οποία κέρδισε με το σπαθί της την ευρωπαϊκή της έξοδο.

Πηγή: http://www.ael.gr

Advertisements