ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Βόλος: Η πόλη των συνδέσμων

Στα ήρεμα νερά του Παγασητικού φαίνεται ότι έχουν βρει …απάγκιο κι απανέμι οι οπαδοί των μεγάλων ομάδων της Ελλάδας και όχι μόνο, αφού στην πόλη του Βόλου στεγάζονται 9 σύνδεσμοι ομάδων. Η πρωτεύουσα της Μαγνησίας είναι η μοναδική ελληνική πόλη (εξαιρούνται Αθήνα-Θεσσαλονίκη) που έχει καταφέρει να έχει στις…αγκάλες της , τόσα πολλά club οπαδών. Το gazzetta.gr έκανε …αυτοψία στην «πόλη των συνδέσμων» και σας την παρουσιάζει.

Από τους πλέον φανατικούς οπαδούς της Ελλάδας φαίνεται ότι είναι οι Βολιώτες αφού δείχνουν έμπρακτα την αγάπη τους στις ομάδες που υποστηρίζουν. Παραδοσιακά υπάρχει η «κόντρα» του τοπικού Ολυμπιακού και της τοπικής Νίκης με τους φιλάθλους της περιοχής(Βόλου- Νέας Ιωνίας) να είναι χωρισμένη στα δύο. Ωστόσο εκτός από την συγκεκριμένη κόντρα υπάρχει και τεράστιο ενδιαφέρον τόσο για τους τρεις μεγάλους της Αθήνας όσο και για τους τρεις μεγάλους της Θεσσαλονίκης.

Οι Austrian boys του Ολυμπιακού

Οι «Αυστριακοί» είναι ίσως ο μεγαλύτερος σύνδεσμος φιλάθλων στον Βόλο αφού έχει εγγεγραμμένα μέλη που ξεπερνούν τα 1.500. Το συγκεκριμένο Club είναι το κεντρικό των οπαδών του Ολυμπιακού Βόλου και έχει ιδρυθεί το 2002. Πρόκειται για έναν «ενεργό» σύνδεσμο στα κοινά της πόλης και έχει καταφέρει να κερδίσει τον σεβασμό όλων με την δυναμική του.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Austrian Boys είναι από τα ιδρυτικά μέλη της Ομοσπονδίας Συνδέσμων Φιλάθλων Ελλάδας ενώ πρωτοστατούν σε διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις. Επιπλέον εκτός από τα γήπεδα οι οργανωμένοι φίλοι του Ολυμπιακού Βόλου παίρνουν και άλλες σημαντικές πρωτοβουλίες όπως π.χ. Η δενδροφύτευση που είχαν κάνει στο Πήλιο.

Σε ότι αφορά την δυναμική τους είναι γνωστή εδώ και χρόνια αφού είναι ο…κινητήριος μοχλός των χιλιάδων οπαδών του Ολυμπιακού Βόλου και ο σύνδεσμος είναι γνωστός στους οπαδούς όλων των ομάδων της Ελλάδας. Το ραντεβού των οργανωμένων οπαδών του Ολυμπιακού Βόλου στο γήπεδο είναι εδώ και χρόνια η θύρα 1. Επιπλέον οργανωμένα δίνουν το παρών και οι οπαδοί του Ολυμπιακού Βόλου από τη Νέα Δημητριάδα.

Τα Νικιώτικα «στέκια»

Το BLUE CLUB «ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΤΟΚΟΥΖΗΣ» είναι από τους πλέον δυναμικούς συνδέσμους στον Βόλο με έδρα τη Νέα Ιωνία με τους οπαδούς της Νίκης να έχουν ιδρύσει τον συγκεκριμένο σύνδεσμο από τα μέσα της δεκαετίας του 80΄.To BLUE CLUB στεγάστηκε για τρία χρόνια στη Μαιάνδρου απέναντι από τα Δημοτικά Σχολεία. Αν και για δύο χρόνια έμειναν «άστεγοι», οι οπαδοί της Νίκης δεν σταμάτησαν να βρίσκονται διαρκώς στο πλευρό της ομάδας τους. Από κει και πέρα ένα τραγικό συμβάν και ο πρόωρος χαμός ενός φίλου της Νίκης (Παναγιώτης Ντοικουζής) , όπου ήταν και από τα ιδρυτικά μέλη τους ώθησε να δώσουν στο BLUE CLUB το όνομα του.

Επιπλέον Blue club εδρεύει πλέον και στον Αλμυρό Βόλου.

Εκτός από το Blue club οι οπαδοί της Νίκης Βόλου έχουν και τον Όμιλος Φιλάθλων Νίκης Βόλου όπου εδρεύει στην ιστορική έδρα του συλλόγου. Ο συγκεκριμένος σύνδεσμος απαριθμεί εκατοντάδες μέλη και βοηθα ανελλιπώς τον σύλλογο από την δεκαετία του 90΄.

Ακόμα υπάρχει και ο σύνδεσμος Blue Angels όπου είναι ένας από τους δυναμικότερους στον Βόλο και έχουν πλούσια δράση. Οι «Γαλάζιοι Άγγελοι είναι αδελφοποιημένοι με τους οπαδούς της Ρούσε από την Βουλγαρία και ταξιδεύουν συχνά εκατέρωθεν στα πλαίσια της συγκεκριμένης φιλίας.

Super …σύνδεσμος στον Βόλο

Ο Άρης έχει πολλούς οπαδούς στο Νομό Μαγνησίας οι οποίοι έχουν αποφασίσει να οργανωθούν γύρω από τον Super 3 του Βόλου εδώ και 12 χρόνια. Συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 1997 μια παρέα Αρειανών αποφάσισε να δημιουργήσει παράρτημα του Super 3 στον Βόλο με την βοήθεια κάποιων φίλων του Άρη οι οποίοι λειτουργούσαν ως σύνδεσμος (σε ένα βαγόνι) στο Βελεστίνο.

Ο σύνδεσμος στεγάστηκε άμεσα ωστόσο το …νεαρό της ηλικίας των μελών δεν επέτρεψε την συνεχή..ροή του συνδέσμου ο οποίος ωστόσο βρήκε «σπίτι το 2000. Οι οπαδοί του Άρη από τον Βόλο έχουν κάνει ταξίδια σε Ρώμη, Βελιγράδι και Σόφια για χάρη του «κιτρινου» …θεού τους και φυσικά έχουν οργώσει όλη την Ελλάδα.

Το Club του Άρη «σταθεροποιήθηκε» από τον Ιούλιο του 2005 με τα μέλη να είναι πλέον εκατοντάδες.

«Φτερουγίζει» και στην Μαγνησία

Το μαύρο χρώμα δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από το «μωσαϊκό» των οπαδικών προτιμήσεων που έχει δημιουργηθεί στον Βόλο και ο τοπικός ΣΦ ΠΑΟΚ δίνει το δικό του στίγμα. Οι «ασπρόμαυροι» οπαδοί της ομάδας της Θεσσαλονίκης επανίδρυσαν πρόσφατα τον σύνδεσμο που υπήρχε πριν κάποια χρόνια στον Βόλο και δείχνουν ότι έχουν τεράστια δυναμική. Διοργανώνουν συχνά εκδρομές τόσο για την Θεσσαλονίκη όσο και για οποιοδήποτε μέρος αγωνίζεται η αγαπημένη τους ομάδα.

 

Original και στον Βόλο

Ένας από τους πλέον δυναμικούς και οργανωμένους συνδέσμους στον Βόλο είναι αυτός της τοπικής Original όπου εδρεύει στην περιοχή από τα μέσα της δεκαετίας του 90΄. Η αγωνιστική πτώσης της ΑΕΚ τις σεζόν 1994-97 έφερε το προσωρινό κλείσιμο του συνδέσμου. Ωστόσο έκτοτε οι φίλοι της ΑΕΚ σηκώνουν ψηλά την σημαία του συλλόγου με συνεχείς εκδρομές τόσο στην Ελλάδα όσο και το εξωτερικό.

ΠΑΟ θρησκεία Βόλος 13

Εκατοντάδες είναι τα μέλη του συνδέσμου του Παναθηναϊκού στον Βόλο όπου εδώ και πολλά χρόνια  ακολουθούν τον Παναθηναϊκό οργανωμένα. Ο «πράσινος» σύνδεσμος του Βόλου είναι ένας από τους πλέον δυναμικούς του «τριφυλλιού» στην επαρχία με παρών τόσο στα πέταλα των ευρωπαϊκών γηπέδων όσο και των ελληνικών. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα παιδιά του club διοργανώνουν κάμπινγκ στο Χορευτό Πηλίου όπου καλούν και άλλους οπαδούς του Παναθηναϊκού από όλη την Ελλάδα και δημιουργούν μ,ια «καταπράσινη» ατμόσφαιρα. Σε ότι αφορά την μαζικότητα των οπαδών του Παναθηναϊκού στον Βόλο φάνηκε στον τελικό του κυπέλλου με την ΑΕΛ στο Πανθεσσαλικό όπου είχαν το μερίδιο του λέοντος στην «πράσινη» κερκίδα.

Οι άλλοι …Ολυμπιακοί του Βόλου

Εκτός από τον Ολυμπιακό του Βόλου, στην πρωτεύουσα της Μαγνησίας υπάρχουν και οργανωμένοι οπαδοί του Ολυμπιακού Πειραιώς. Οι «ερυθρόλευκοι» φίλαθλοι έχουν την δική τους ΠΕΦΟ και δίνουν τον δικό τους ξεχωριστό τόνο στην πόλη.  Οι «ερυθρόλευκοι» οπαδοί της ομάδας του Πειραιά είναι αρκετοί και έχουν παράρτημα ΠΕΦΟ και στο Αχίλλειο.  Τα πανό του Ολυμπιακού από τον Βόλο βρίσκονται στις περισσότερες εξέδρες όπου αγωνίζονται ο Ολυμπιακός.

Υπάρχει και ο Ηρακλής…

Εκτός από όλες τις «παραδοσιακές» δυνάμεις υπάρχουν και οι οπαδοί του Ηρακλή στον Βόλο οι οποίοι είναι αρκετοί στην πόλη. Οι «κυανόλευκοι» παρακολουθούν όλοι μαζί τους αγώνες της αγαπημένης τους ομάδας και συνενοούνται μέσω διαδικτύου. Μάλιστα έχουν δικό τους πανό και ταξιδεύουν συχνά όλοι μαζί για χάρη του Ηρακλή έστω και αν δεν είναι «στεγασμένοι».

ΑΝΤΟΝΙΟ ΝΤΕ ΝΙΓΚΡΙΣ – Aπιαστο όνειρο…

Ο Αντόνιο Ντε Νίγκρις έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 31 ετών και μαζί του πήρε ένα όνειρο που δεν θα πραγματοποιηθεί. Ποιο ήταν αυτό; Να παίξει στο Μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής με τα χρώματα του Μεξικού. Αυτό αποκάλυπτε ο ίδιος στις 21 Οκτωβρίου, μέσα από ένα κείμενο στο προσωπικό του blog.

Ο τίτλος του ήταν χαρακτηριστικός:

«Θέλω να παίξω στο Μουντιάλ» και ξεκινούσε: «Γεια σας, είμαι ξανά μαζί σας. Πέρασε αρκετός καιρός από το τελευταίο κείμενο μου αλλά επέστρεψα σε κανονικούς ρυθμούς στη ζωή μου. Όπως γνωρίζετε βρίσκομαι στην Ελλάδα με τη νέα μου ομάδα τη Λάρισα. Η μεταγραφή μου από την Άνκαρασπορ έχει ολοκληρωθεί με την υπογραφή μου σε συμβόλαιο δύο ετών. Είμαι στα αλήθεια πολύ χαρούμενος στη Λάρισα όπου βρίσκομαι μαζί με την οικογένεια μου γιατί αγωνίζομαι. Το περασμένο Σαββατοκύριακο έπαιξα για 64 λεπτά και κερδίσαμε 2-0 την Skoda Ξάνθη».

«Πέτυχα ένα γκολ που ακυρώθηκε. Ήταν λάθος απόφαση του επόπτη που θεώρησε πως ήμουν οφσάιντ. Αυτό που μετράει είναι πως νικήσαμε. Μου κόστισε το ξεκίνημα της σεζόν για δύο μήνες στην Άνκαρασπορ. Ήταν δύσκολα, όμως κάθε μέρα νιώθω καλύτερα από άποψη φυσικής κατάστασης. Η πόλη που ζούμε ονομάζεται Λάρισα. Είναι μία ήσυχη περιοχή. Δεν ξέρω πόσους κατοίκους έχει αλλά είναι αρκετοί. Οι οπαδοί είναι παθιασμένοι και μας καλωσόρισαν θερμά. Είναι θαυμάσια εδώ. Είμαστε πολύ χαρούμενοι και ελπίζω να επιτύχω»

«Ο καιρός είναι σαν το Μεξικό, όπως όλες τις εποχές. Χειμώνας, καλοκαίρι, άνοιξη. Τώρα έχει αρχίσει να κάνει κρύο. Το να βρίσκεσαι στην Ελλάδα είναι μία αληθινή πρόκληση. Θέλω πολύ να πετύχω τους στόχους μου εδώ. Το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι σημαντικό στην Ευρώπη. Την περασμένη σεζόν η Λάρισα έπαιξε στο Kύπελλο UEFA και παλεύει για τις κορυφαίες θέσεις. Αυτή την περίοδο η ομάδα έκανε πολλές αλλαγές και οι νέοι ποδοσφαιριστές προσπαθούν να προσαρμοστούν το συντομότερο δυνατό και να βοηθήσουν τον σύλλογο να πετύχει τους στόχους του».

Και ολοκλήρωσε: «Το μόνο πράγμα που μπορώ να κάνω είναι να συνεχίσω να δουλεύω και να σκοράρω. Θέλω να σημειώσω όσο πιο πολλές επιτυχίες μπορώ για μένα αλλά και για τη Λάρισα προκειμένου να μην χάσω τις ελπίδες μου για να με καλέσει ο Χαβιέρ Αγκίρε στην εθνική ομάδα. Ήδη έχουμε το εισιτήριο για τη Νότιο Αφρική και όπως όλοι οι Μεξικανοί ποδοσφαιριστές, θέλω να παίξω στο Μουντιάλ»

«Θα συνεχίσω να μάχομαι, δουλεύοντας σκληρά για να βρεθώ στην ομάδα. Θέλω να προετοιμαστώ για την ευκαιρία μόλις έρθει. Δεν θεωρώ πως μειονεκτώ σε σχέση με άλλους Μεξικανούς παίκτες γιατί γνωρίζω πως μόλις αρχίσω να σκοράρω η Λάρισα είναι η ομάδα που θα μου δώσει την ευκαιρία. Θα πρέπει να δείξω τις ικανότητες μου».

——————————————————————————————————————–

Σερ Μπόμπι Ρόμπσον

Αγωνιστής εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων ο Σερ Μπόμπι Ρόμπσον, νικήθηκε την Παρασκευή (31/7), στην πέμπτη και τελευταία μάχη του από τον καρκίνο. Φρόντισε να αφήσει τις υποδομές όμως πίσω του, ώστε όταν εκείνος «έφευγε», να συνέχιζαν άλλοι την μάχη του. Δημιούργησε στις 25 Μαρτίου του 2008 λοιπόν το ίδρυμα «Σερ Μπόμπι Ρόμπσον» για τους καρκινοπαθείς, στο οποίο αφιερώθηκε εξ ολοκλήρου στο τελευταίο διάστημα της ζωής του, πρόλαβε να συγκεντρώσει το απαιτούμενο ποσό και «έφυγε» αφού αποθεώθηκε από δεκάδες χιλιάδες θαυμαστών στο φιλικό Αγγλίας-Γερμανίας, επανάληψη του σπουδαίου ημιτελικού του 1990, που διοργανώθηκε με σκοπό τα έσοδά του να πάνε στο ίδρυμα. «Δεν θέλω να με λυπάστε, θέλω πάντα να με θυμάστε σαν τον Μπόμπι. Ο καρκίνος μου έδειξε πόσο ανθρωπιά υπάρχει στον κόσμο»,  είχε πει σε μία από τις τελευταίες του συνεντεύξεις. Πρόλαβε όμως να δει και την αγαπημένη του Νιουκαστλ να υποβιβάζεται στην Championship…

Mε μία από τις πολλές διακρίσεις του Mε μία από τις πολλές διακρίσεις του Ο Μπόμπι Ρόμπσον γεννήθηκε στο Ντέραμ και ήταν οι τέταρτος από τους πέντε γιους του Φίλιπ και της Λίλιαν Ρόμπσον. Ο πατέρας του ήταν ανθρακωρύχος στο Λάνγκλεϊ Παρκ και φανατικός οπαδός της Νιουκαστλ, παίρνοντας τον μικρό Μπόμπι αρκετές φορές μαζί του στο γήπεδο, άλλες φορές με λεωφορείο και άλλες με  μακρύ ποδαρόδρομο. Ο διευθυντής του σχολείου του αρνούταν πεισματικά να δηλώσει συμμετοχή σε σχολικό Πρωτάθλημα και ο σερ Μπόμπι, ο οποίος από μικρός είχε αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση με την στρογγυλή θεά,  ξεκίνησε να παίζει τα πρωινά του Σαββάτου σε ηλικία 11 ετών για τους Λάγκλεϊ Παρκ Τζούνιορς.

Όταν πήγε 15, έπαιζε ήδη στην ομάδα κάτω των 18. Ο Ρόμπσον έπαιζε ποδόσφαιρο και παράλληλα εργαζόταν ως βοηθός ηλεκτρολόγου, μέχρι που ο τεχνικός της Φούλαμ, Μπιλ Ντόντζιν, πήγε στο σπίτι του και του προσέφερε επαγγελματικό συμβόλαιο. Παρά την αγάπη του για την Νιουκαστλ, κατέβηκε στο Λονδίνο και ξεκίνησε να παίζει στους Κότατζερς, δουλεύοντας παράλληλα ως ηλεκτρολόγος.  Ως παίκτης, αγωνίστηκε με τη φανέλα της Φούλαμ, της Γουέστ Μπρομ και της Εθνική Αγγλίας και μπορεί να μην είχε την καριέρα αντίστοιχων παικτών που πήραν το χρίσμα του «σερ», φρόντισε όμως να τον δικαιολογήσει με την παρουσία του εντός και εκτός γηπέδων ως προπονητής.

Ο Σερ Μπόμπι Ρόμπσον αποτέλεσε  έναν από τους σημαντικότερους Άγγλους προπονητές. Με την Εθνική Αγγλίας έφτασε δύο φορές κοντά στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Αρχικά, το 1986, όταν η Αγγλία ηττήθηκε από την Αργεντινή από το χέρι του Θεού του Ντιέγκο Μαραντόνα. Δεν ήταν το χέρι του Θεού αυτό,  ήταν το χέρι ενός απατεώνα. Ο Θεός δεν είχε καμία σχέση με αυτό. Εκείνη την μέρα, ο Μαραντόνα ατιμάστηκε στα μάτια μου για πάντα», ήταν η τοποθέτηση του ίδιου. Και στη συνέχεια, το  1990, όπου, γνωρίζοντας πως θα αποτελέσει παρελθόν από τον πάγκο των Λιονταριών, έφτασε μέχρι τα ημιτελικά και αποκλείστηκε στα πέναλτι από την Δυτική Γερμανία.

Σε συλλογικό επίπεδο, πέτυχε όπου κι αν πήγε, με εξαίρεση το ξεκίνημα της καριέρας του στους Βανκούβερ Γουάιτκαπς και στην Φούλαμ. Στην Ίπσουιτς, στην οποία έμεινε 13 χρόνια, έγραψε ιστορία και έκανε όλη την πόλη να τον λατρέψει, αφού το 1978 κατέκτησε το Κύπελλο Αγγλίας  κερδίζοντας στον τελικό την Άρσεναλ χάρη σε ένα γκολ του Ρότζερ Όσμπορν και το 1981 πήρε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ενώ τερμάτισε δύ φορές δεύτερη στο Πρωτάθλημα. Ο σύλλογος τον τίμησε για την προσφορά του στήνοντάς του άγαλμα (κάτι που συνέβη και με την Νότινχαμ Φόρεστ και τον Μπράιν Κλαφ), ενώ τον έχρισε και επίτιμο πρόεδρο. Ο ίδιος έχει δηλώσει ότι στην Ιπσουιτς πέρασε τα καλύτερα χρόνια της καριέρας του. Με την Αιτχόφεν κατέκτησε το Πρωτάθλημα και έφερε το «φαινόμενο» Ρονάλντο. Πρωτάθλημα κατέκτησε και με την Πόρτο, ενώ πετυχημένο ήταν το πέρασμά του και από την Μπαρτσελόνα, με την οποία κατέκτησε νταμπλ και το τότε Κύπελλο Κυπελλούχων. Στην Σπόρτινγκ Λισαβόνας, στην οποία πήγε το 1992 πήρε στο τιμ του τον τότε καθηγητή σε σχολείο, Ζοζέ Μουρίνιο, ο οποίος τον ακολούθησε σε Πόρτο και Μπαρτσελόνα.

Στην Νιουκαστλ των παιδικών του ονείρων διαδέχτηκε τον Ρουντ Γκούλιτ και ανέβασε επίπεδο τις «Καρακάξες», οδηγώντας τες δύο φορές στην πρώτη τετράδα της Premier League και στην έξοδο στο Champions League. Επίσης, «κέρδισε» ξανά τον Άλαν Σίρερ, ο οποίος βρισκόταν σε περίοδο ντεφορμαρίσματος, καθώς οι σχέσεις του με τον Γκούλιτ δεν ήταν πολύ καλές. ο Ρόμπσον αμέσως εντόπισε ένα πρόβλημα στον τρόπο παιχνιδιού του Σίρερ, το οποίο βοηθούσε τους αντίπαλους αμυντικούς να τον «διαβάσουν». Αμέσως κέρδισε τον σεβασμό του παίκτη και αναζωογόνησε την καριέρα του.

Η γνώση του για το ποδόσφαιρο ήταν αντιστρόφως ανάλογη με την απλότητά του. Λάτρευε την μυρωδιά των αποδυτηρίων και του αγωνιστικού χώρου, καθώς και την καθημερινή πίεση των αγώνων. Η φιλοσοφία του ήταν απλή: Διάλεγε τους 11 καλύτερους παίκτες, τους ενημέρωνε για το που πρέπει να χτυπήσουν την αντίπαλη ομάδα και τους άφηνε στον αγωνιστικό χώρο, τονίζοντάς τους να μην γυρίσουν πίσω αν δεν τα δώσουν όλα για τη νίκη.

Η ποδοσφαιρική Αγγλία τον λάτρεψε για την ενέργεια, τον «τσαμπουκά» και τον ενθουσιασμό του για το ποδόσφαιρο, για τον χαρακτήρα του που αμέσως κέρδιζε το σεβασμό όλων αν και… λυντσαρίστηκε ουκ ολίγες φορές από τα ΜΜΕ ως προπονητής της Εθνικής, αλλά και για την εκκεντρικότητα του. Ως προπονητής, μπορεί να μην κέρδισε όσα ο Σερ Ραλφ Ράμσεϊ, ο Σερ Ματ Μπάσμπι και ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, αλλά μαζί με τον Μπράιν Κλαφ και τον Μπομπ Πάισλεϊ, αποτελεί αναμφιβόλως έναν από τους πιο σημαντικούς τεχνικούς στην ιστορία του Βρετανικού ποδοσφαίρου.

Προπονητής στην Ίπσουιτς, στην οποία λατρεύτηκε Προπονητής στην Ίπσουιτς, στην οποία λατρεύτηκε Φλας μπακ στη ζωή του Μπόμπι Ρόμπσον
1933: Ο Σερ Μπόμπι γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου στο Langley Park του Ντέραμ.
1950: Ξεκινά την καριέρα του στην Φούλαμ, με την οποία πέτυχε 68 γκολ σε 152 συμμετοχές.
1956: Μετακινείται στην Γουέστ Μπρομ, με την οποία πετυχαίνει 56 γκολ σε 239 αγώνες.
1958: Το πρώτο του ματς με την Εθνική Αγγλίας, απέναντι στην Σουηδία. Συνολικά, φοράει τη φανέλα της Εθνικής Ανδρών 20 φορές και της Εθνικής κάτω των 23 μία.
1962:Επιστρέφει στη Φούλαμ, με την οποία κάνει 193 εμφανίσεις και πετυχαίνει εννιά γκολ.
1967: Αφήνει τη Φούλαμ και αναλαμβάνει τη θέση του τεχνικού στους Βανκούβερ Ρόιαλς.
1968: Τον Γενάρη επιστρέφει στη Φούλαμ, ως προπονητής. Απολύεται τον Νοέμβρη.
1969: Αναλαμβάνει προπονητής στην Ίπσουιτς.
1978: Κατακτά το Κύπελλο Αγγλίας ως τεχνικός της Ίπσουιτς, κερδίζοντας στον τελικό 1-0 την Άρσεναλ.
1981: Η Ίπσουιτς κερδίζει το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ με 5-4, απέναντι στην ολλανδική Άλκμαρ.
1982: Αναλαμβάνει τα ηνία της Εθνικής Αγγλίας.
1986:  Ως προπονητής της Αγγλίας, φτάνει μέχρι τον τελικό του Παγκόσμιου Κυπέλλου και χάνει 2-1 από την Αργεντινή του Μαραντόνα, με το περίφημο «χέρι του Θεού».
1990: Η Ομοσπονδία της Αγγλίας ανακοινώνει ότι το συμβόλαιο του Ρόμπσον δεν θα ανανεωθεί, ακόμα κι αν κατακτήσει το Μουντιάλ. Ο Άγγλος προπονητής αποκαλύπτει ότι θα αναλάβει την Αιντχόφεν μετά το τέλος του τουρνουά, στο οποίο τα «Λιοντάρια» χάνουν στον ημιτελικό στα πέναλτι από την Δυτική Γερμανία.
1991: Κατακτά το Πρωτάθλημα της Ολλανδίας με την PSV.
1992: Κατακτά εκ νέου το Πρωτάθλημα Ολλανδίας και αναλαμβάνει την Σπόρτινγκ Λισαβόνας.
1993: Εν μέσω κόντρας στο σύλλογο για το αν η απόφαση είναι σωστή, απολείεται λόγω μιας ήττας της πορτογαλικής ομάδας στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
1994: Προσλαμβάνεται από την Πόρτο και κερδίζει στην πρώτη του χρονιά το Κύπελλο Πορτογαλίας.
1995: Οδηγεί τους «Δράκους» στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος.
1996: Κατακτά το δεύτερο συνεχόμενο Πρωτάθλημα με την Πόρτο, πριν παραιτηθεί για να αναλάβει την Μπαρτσελόνα.
1997: Οδηγεί την Μπάρτα στην κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων, αλλά ξαφνικά τη θέση του παίρνει ο Λούις Φαν Γκααλ και εκείνος αναλαμβάνει πόστο γενικού διευθυντή, με αρμοδιότητες στην εύρεση ταλέντων στην Ευρώπη.
1998: Το καλοκαίρι επιστρέφει στην Αιντχόφεν ως προπονητής.
1999: Το Φλεβάρη του γίνεται πρόταση για επιστροφή στην Εθνική ως προσωρινός προπονητής, μετά την απομάκρυνση του Γκλεν Χόντλ και τον Σεπτέμβριο το όνειρο του γίνεται πραγματικότητα, καθώς αναλαμβάνει την τεχνική ηγεσία της Newcastle.
2000: Στις 18 Φεβρουαρίου, ημέρα των 67ων γενεθλίων του, του γίνεται πρόταση για ανανέωση του συμβολαίου του με την Νιουκάστλ.
2002: Οδηγεί την Νιουκάστλ στην 4η θέση της Premier League και στα προκριματικά του Champions League.
2003: Η Νιουκάστλ τερματίζει στην τρίτη θέση, αλλά στα προκριματικά του Champions League χάνει από την Παρτιζάν.
2004: Την πρώτη Αυγούστου, ο πρόεδρος Φρέντι Σέφερντ επιβεβαιώνει ότι δεν θα ανανεωθεί το συμβόλαιο του Ρόμπσον και ο Άγγλος προπονητής δηλώνει έκπληκτός από την τοποθέτησή του αυτή.
2006: Τον Ιανουάριο αναλαμβάνει χρέη συμβούλου στην Ομοσπονδία της Ιρλανδίας, αλλά στις πέντε Αυγούστου μεταφέρεται στο νοσοκομείο, καθώς ένιωσε αδιαθεσία στο πρώτο ημίχρονο του αγώνα της Ίπσουιτς με την Κρίσταλ Πάλας, στην οποία ανακηρύσσεται επίτιμος πρόεδρος της Ίπσουιτς. Έπειτα από 15 μέρες, ανακοινώνει ότι θα υποβληθεί σε επέμβαση για τη αφαίρεση ενός μικρού όγκου στο κεφάλι.
2007: Στις 6 Μαΐου ανακοινώνει ότι «θα παλέψω όπως έκανα πάντα», καθώς ξεκινά χημειοθεραπείες και το Νοέμβριο παραδέχεται ότι λόγω της υγείας του ίσως πρέπει να αποσυρθεί από το ποδόσφαιρο.
2008:  Πρωταγωνιστεί σε καμπάνια, προκειμένου να συγκεντρωθεί το ποσό του ενός εκατομμυρίων λιρών για μία  πειραματική θεραπεία του καρκίνου στο νοσοκομείο «Newcastle`s Freeman». Στις 7 Αυγούστου, δηλώνει ότι κάποια στιγμή θα χάσει τη μάχη με τον Καρκίνο. Τον Οκτώβριο, διοργανώνει γκαλά με την υποστήριξη του Σερ Αλεξ Φέργκιουσον, προκειμένου να συγκεντρώσει χρήματα για το ίδρυμα για καρκινοπαθείς που ίδρυσε λίγους μήνες νωρίτερα με την ονομασία «Sir Bobby Robson Foundation».
2009: Τον Φλεβάρη, ο προπονητής της Αγγλίας, Φάμπιο Καπέλο του παραχωρεί επιταγή 75.000 λιρών για το ίδρυμα του και τον Απρίλιο, ανακοινώνει ότι στις 26 Ιουλίου θα διεξαχθεί αγώνας μεταξύ της Αγγλίας και της Ισπανίας και τα έσοδα θα διατεθούν στο ίδρυμά του.  Ο Σερ Μπόμπι έδωσε το παρών στον αγώνα σε αναπηρικό καροτσάκι και πέντε μέρες αργότερα, αφήνει την τελευταία του πνοή στο σπίτι του, σε ηλικία 76 ετών.

Στο ματς Αγγλία-Γερμανία, έξι μέρες πριν τον θάνατό του

Στο ματς Αγγλία-Γερμανία, έξι μέρες πριν τον θάνατό του Φόροι τιμής
Αμέσως μετά την ανακοίνωση του θανάτου του, μερικές από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες του ποδοσφαίρου έσπευσαν να του αποτίσουν φόρο τιμής…

Σερ Άλεξ Φέργκιουσον ( προπονητής Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ): «Ποτέ δεν ήμουν τόσο  μεγάλος και υπερήφανος ώστε να του ζητήσω συμβουλές, τις οποίες μοίραζε ελεύθερα και χωρίς όρους. Και είμαι σίγουρος ότι μιλάω για πολλούς ανθρώπους όταν το λέω. Στα 23 χρόνια που εργάζομαι στην Αγγλία δεν υπάρχει ούτε ένα άτομο που θα έβαζα πάνω από τον Μπόμπι Ρόμπσον. Θρηνώ το θάνατο ενός σπουδαίου φίλου. Ενός εξαιρετικού ατόμου και ανθρώπου του ποδοσφαίρου, ο οποίος είχε πάθος και γνώση για το παιχνίδι. Ανδρώθηκε στο Ντέραμ, πόλη ανθρακωρύχων και οι γονείς του του εμφύσησαν την πειθαρχία και τα στοιχεία του χαρακτήρα μια κολοσσιαίας ανθρώπινης ύπαρξης. Πρόσθεσε τις δικές του αξίες, τις οποίες πέρασε στους γιους του.

Η δύναμη και το κουράγιο που έδειξε τα τελευταία δύο χρόνια όταν και μαχόταν κατά του καρκίνου ήταν απίστευτα. Πάντα με ένα χαμόγελο, πάντα φιλική κουβέντα χωρίς καμία αναφορά στα προβλήματά του. Θα λείψει σε όλο τον κόσμο, όχι μόνο σε αυτόν του ποδοσφαίρου.  Ας ελπίσουμε ότι σύντομα θα δούμε κάποιο άλλον σαν αυτόν, γιατί τέτοιοι άνθρωποι ποτέ δεν είναι αρκετοί».

Φάμπιο Καπέλο (προπονητής της Εθνική Αγγλίας): «O Σερ Μπόμπι ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος, ένας αληθινός τζέντλεμαν. Είναι πάρα πολύ λυπηρό που τελικά έχασε την τελική του μάχη με την καρκίνο, ποτέ δεν θα ξεχαστεί. Ήταν πραγματικά ένας σπουδαίος άνθρωπος. Το να είσαι προπονητής στην Εθνική για τόσο καιρό είναι ένα εκπληκτικό επίτευγμα».

Άλαν Σίρερ( πρώην αρχηγός Εθνικής Αγγλίας και Νιουκαστλ): «Θα λείψει σε όλους, όχι μόνο στους ανθρώπους του ποδοσφαίρου αλλά σε όλους. Είναι μια πολύ λυπηρή μέρα για όλους και κυρίως για την οικογένειά του, για τους φίλους του και για όποιον συνεργάστηκε μαζί του».

Γκλεν Χόντλ (παίκτης του στην Εθνική): «Mε αυτόν φτάσαμε τελευταία φορά τόσο κοντά στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Από αυτό και μόνο φαίνεται πόσο καλός ήταν».

Γκάρι Λίνεκερ ( Έπαιξε σε δύο Μουντιάλ υπό της οδηγίες του): «Είχε έναν εκπληκτικό ενθουσιασμό και πάθος για το ποδόσφαιρο και τη ζωή και συνέχιζε να το κάνει μέχρι και τις τελευταίες του μέρες».

Φρέντι Σέπερντ (πρώην πρόεδρος της Νιουκαστλ): «Δούλευα κάθε μέρα μαζί του για πέντε χρόνια και μόνο έτσι βλέπεις το χαρακτήρα ενός ανθρώπου. Ήταν σίγουρα ο καλύτερος τεχνικός με τον οποίο έχω συνεργαστεί».

Ζοζέ Μουρίνιο (βοηθός του στην Σπόρτινγκ Λισαβόνας, Πόρτο και Μπαρτσελόνα): «Είναι δύσκολο να δεχτείς ότι ένα τέτοιο άτομο δεν είναι πια μαζί μας. Αλλά είναι αθάνατος, καθώς έχει αφήσει σε όσους τον ξέρουν ένα σημάδι από την προσωπικότητά του. Σπουδαίος προπονητής, αλλά ακόμα περισσότερο σπουδαίος άνθρωπος».

Advertisements
Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s