Αφιέρωμα της Goal για τα 20 χρόνια από το πρωτάθλημα του 1988 (5)
Είκοσι χρόνια μετά το θρίαμβο των Θεσσαλών δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που να έχουν μείνει στο… σκοτάδι, ωστόσο είναι σκόπιμο να σταθούμε ή να θυμίσουμε κάποια γεγονότα ή στατιστικά που σκιαγραφούν τη μεγάλη πορεία της ΑΕΛ, φωτίζοντας μια άλλη πλευρά του θριάμβου…
Μιας ομάδας που στηρίχτηκε στο ντόπιο στοιχείο, ανέδειξε το ταλέντο των δικών της παιδιών και έδρεψε τους καρπούς της επιτυχίας μαζί με τους χιλιάδες φιλάθλους που την 1η Μαΐου κατέκλυσαν το Αλκαζάρ συμμετέχοντας σε ένα τρελό πανηγύρι. Οι πρωταγωνιστές, δηλαδή οι παίκτες, επισκέφθηκαν τον πρόεδρο Στέλιο Καντώνια, που ανάρρωνε στο σπίτι του ύστερα από την περιπέτεια με την υγεία του και αργότερα τα? έσπασαν στα νυχτερινά μαγαζιά της πόλης μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Ο Αυγερινός βγήκε και βρήκε τους Λαρισαίους στους δρόμους να παραληρούν.
Είχαν άλλωστε κάθε λόγο να το κάνουν… Η επιτυχία, ωστόσο, εκτός από τη δόξα έφερε και χρήμα για τους παίκτες της ΑΕΛ, καθώς το πριμ για την κατάκτηση του Κυπέλλου που πήρε κάθε παίκτης των «βυσσινί» ήταν περίπου 1,5 εκατομμύριο δραχμές.
1 Καμία άλλη επαρχιακή ομάδα δεν είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα μέχρι το 1988, ούτε φυσικά το κατέκτησε από εκεί και πέρα. Η Λάρισα είναι η μοναδική εκτός Λεκανοπεδίου και Θεσσαλονίκης που έχει αναδειχθεί πρωταθλήτρια Ελλάδας στην εποχή της Α’ Εθνικής.
2 Το δυναμικό της ΑΕΛ τότε απαρτιζόταν βασικά από Θεσσαλούς παίκτες και στην πλειοψηφία τους από το νομό Λάρισας. Στο ρόστερ υπήρχε επίσης ένας Σερραίος, ο Χρήστος Μιχαήλ, και δύο ξένοι παίκτες, ο Κανιέμπα και ο Τσίγκοφ.
3 Η κατάκτηση του τίτλου είχε και την ανάλογη προβολή από τον Τύπο εκείνης της εποχής.
ΝΕΑ: «Ολόχρυση Πρωταθλήτρια», ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: «Καμάρι όλης της Ελλάδας», ΕΘΝΟΣ: «Ολονύχτιο γλέντι σε όλη τη Θεσσαλία», ΦΩΣ: «Η Ελλάδα υποκλίνεται στη βασίλισσα», ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: «Πανάξια πρωταθλήτρια» και ΦΙΛΑΘΛΟΣ: «Πύλας άρατε».
4 Η ΑΕΛ ξεκίνησε και ουσιαστικά κατέκτησε το πρωτάθλημα με προπονητή τον Γιάτσεκ Γκμοχ. Ομως μία αγωνιστική πριν από το τέλος και καθώς οι φήμες οργίαζαν ότι ο Πολωνός τεχνικός έχει συμφωνήσει με τον Ολυμπιακό του Γιώργου Κοσκωτά, ο Γκμοχ απολύθηκε.
5 Λέγεται πως ο Γκμοχ έμαθε από την τηλεόραση την απόλυσή του από την ΑΕΛ το ίδιο βράδυ που οι Λαρισαίοι γλεντούσαν την κατάκτηση του τίτλου. Στο τελευταίο ματς με τον ΠΑΟΚ στον πάγκο κάθισε ο βοηθός του, Οράσιο Μοράλες, που σήκωσε το τρόπαιο από πλευράς τεχνικής ηγεσίας.
6 Η Λάρισα ουσιαστικά έπαιξε σχεδόν μιάμιση δεκαετία νωρίτερα το ρόμβο στο κέντρο, με τον Αλεξούλη αμυντικό χαφ, τους Βουτυρίτσα και Τσιώλη στις δύο πλευρές με αμυντικά αλλά και επιθετικά καθήκοντα και τον Καραπιάλη ως επιτελικό μέσο.
7 Από την ΑΕΛ το καλοκαίρι είχε αποχωρήσει για τα Τρίκαλα ο επί σειρά ετών αρχηγός της ομάδας Παραφέστας. Κάτι ανάλογο είχε γίνει και με το δεύτερο και τελευταίο τίτλο του ΠΑΟΚ, όταν αμέσως μετά την αποχώρηση του Γιώργου Κούδα από την ενεργό δράση οι Θεσσαλονικείς αναδείχτηκαν πρωταθλητές το 1985.
8 Ο Πλίτσης ήταν ο τερματοφύλακας που συνέδεσε το όνομά του με τη χρυσή εποχή της ΑΕΛ. Ωστόσο, την περίοδο του πρωταθλήματος είχε αρχίσει πια η αντίστροφη μέτρηση για την αποχώρησή του από τους Θεσσαλούς (για τον Ολυμπιακό και στη συνέχεια τον Ηρακλή) και βασικός γκολκίπερ ήταν ο Χρήστος Μιχαήλ, ο οποίος για χρόνια είχε μείνει στη σκιά του.
9 Το Δεκέμβρη ο Πλίτσης, ο οποίος είχε παίξει μόνο στο Κύπελλο, μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό, ο δε Μιχαήλ -μέλος του προπονητικού τιμ της ΑΕΛ επί Δώνη, με πολλές πιθανότητες να συνεχίσει- έπαιξε τα 29 από τα 30 ματς πρωταθλήματος.
10 Στο πρωτάθλημα του 1987-88 η Λάρισα ευστόχησε σε όλα τα πέναλτι τα οποία είχε κερδίσει, ενώ η εστία της δεν δέχτηκε κανένα! Τελευταίο πέναλτι ήταν αυτό που εκτέλεσε ο Θανάσης Αναστασιάδης του Ηρακλή και απέκρουσε ο Χρήστος Μιχαήλ τη μέρα που κρίθηκε ο τίτλος, Πρωτομαγιά του ‘88, με το γκολ του Μητσιμπόνα στο ΑΕΛ - Ηρακλής 1-0.
11 Η ΑΕΛ ξεκίνησε το πρωτάθλημα με 3 νίκες. Νίκησε εντός Ολυμπιακό και Αρη και εκτός την Παναχαϊκή με 3-1. Αυτό ήταν και ένα από τα αγαπημένα σκορ των «βυσσινί» στον 1ο γύρο, αφού με το ίδιο επικράτησαν κατά του ΟΦΗ την 5η αγωνιστική.
12 Κατά του Πανσερραϊκού, όμως, το σκορ ήταν μεγαλύτερο κατά ένα γκολ (4-1). Και ήταν αυτό το γκολ του Βασίλη Καραπιάλη το χαϊ λάιτ της χρονιάς. Αν και τραυματίας σε εκείνο το χρονικό διάστημα του αγώνα ο σούπερ σταρ της ΑΕΛ πήρε την μπάλα πίσω από το κέντρο, ξεπέρασε διαδοχικά όσους παίκτες του Πανσερραϊκού βρήκε μπροστά του και τον τερματοφύλακα και μπήκε με την μπάλα στα δίχτυα!
13 Πρώτος σκόρερ της ομάδας αναδείχτηκε ο Μιχάλης Ζιώγας με 16 γκολ, όμως πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος ήταν ο Χένρικ Νίλσεν, ο Δανός της ΑΕΚ, με 21. Ο Ζιώγας είχε τις περισσότερες συμμετοχές (30), μαζί με τον Βασίλη Καραπιάλη, αφού δεν έχασαν κανένα ματς.
14 Ο Γκεόργκι Τσίγκοφ, για τον οποίο λίγο έλειψε να χάσει τον τίτλο η ΑΕΛ, αγωνίστηκε σε 11 ματς (πολλά μάλιστα ως ολιγόλεπτη αλλαγή) και σκόραρε όλες κι όλες 4 φορές (συνολικά η Λάρισα πέτυχε 51 τέρματα).
15 Η τιμωρία του Τσίγκοφ (η οποία στη συνέχεια με την αλλαγή της νομοθεσίας είχε επιπτώσεις μόνο στον ίδιο) έγινε για την ουσία κοδεΐνη, η οποία υπάρχει και στα απλά αντιβηχικά.
16 Η κατάληψη της εθνικής οδού Αθηνών - Θεσ/νίκης και το κόψιμο της Ελλάδας στα δύο ξεκίνησε αυθόρμητα από οπαδούς της ομάδας και απλούς πολίτες με την ανακοίνωση της απόφασης και κράτησε για 5 ολόκληρες μέρες.
17 Πολλά σωματεία πήραν το μέρος της ΑΕΛ, θεωρώντας πως ήταν άδικο να χάσει στα χαρτιά ένα πρωτάθλημα που κέρδισε στους αγωνιστικούς χώρους. Μάλιστα ειπώθηκε πως στο γενικό χαμό δύο ομάδες είχαν πει ότι δεν θα κατέβουν να παίξουν κόντρα στους «βυσσινί».
18 Με την ισοπαλία που απέσπασε την τελευταία αγωνιστική στην Τούμπα από τον ΠΑΟΚ, η Λάρισα τερμάτισε 3 βαθμούς πάνω από τη 2η ΑΕΚ. Ακόμη δηλαδή κι αν είχε ισχύσει η ποινή του μηδενισμού στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό και η αφαίρεση των δύο βαθμών της νίκης (αυτό το σύστημα ίσχυε τότε) και η τιμωρία του -1 βαθμού, και πάλι η ΑΕΛ θα ήταν πρωταθλήτρια.
19 Η ΑΕΛ λίγο έλειψε να κάνει και το νταμπλ εκείνη τη χρονιά. Στο Κύπελλο έφτασε στα ημιτελικά, αλλά αποκλείστηκε από τον Παναθηναϊκό, τελικό νικητή στο θεσμό. Οι δύο ομάδες ήρθαν αντιμέτωπες και στις 24/8/88 για το Σούπερ Καπ, με τον Παναθηναϊκό να επικρατεί στο ματς αυτό, που όμως έγινε στην Αθήνα (ΟΑΚΑ).
20 Το άσμα της εποχής που ξεσήκωνε τον κόσμο ήταν το «Αμπάρες» του Μάκη Χριστοδουλόπουλου. Σε αυτούς τους ρυθμούς έγινε η φιέστα της ΑΕΛ μετά την κατάκτηση του τίτλου, με ολόκληρη την κεντρική πλατεία να τραγουδά τους στίχους του Ανδρέα Σπυρόπουλου στη μουσική του Βασίλη Σαλέα «να ‘χαν οι καρδιές αμπάρες, να κλειδαμπαρώνουν».
